Loocatie in de media!
Loocatie heeft vanwege haar opvallende projecten reeds in de volgende persberichten gestaan.
Michelingids 2011
In de michelingids van 2011 staan wij weer vermeld met twee bestekjes. We staan al vermeld sinds 1996.Zie http://restaurants.knoopjelos.nl/de-loocatie/
Uit de Lekkergids 2012
Deze ‘loocatie’ ligt in een winkelcentrum, knus, gemoedelijk, modern en licht met grote spiegels. De formica tafeltjes dragen geen linnen, er liggen wel gesteven servetten en het serviesgoed is mooi. Een grote muurposter is de wijnkaart. Hans Kok kookt ambachtelijk, zonder fratsen. Na tapenade met warm brood en olijven pro
even we een voortreffelijke salade van gemengde bladsla, gemarineerde tomaatjes, stukjes komkommer, cornichons, hazelnoten, royale stukken zwezerik, geroosterde gamba’s, gegrilde coquilles, gemalen zeezout, een prima dressing en eendenleverkrullen. Een gerecht om van te genieten. De Chardonnay uit de Pays d’Oc past er perfect bij. Ook de huisgemaakte kalfspaté met gekonfijte komkommer is goed. Van de cumberlandsaus krijgen we maar enkele druppels terwijl we daar juist wel een emmer van zouden lusten. Voor het hoofdgerecht gaan we aan de vis. Krokant op de huid gebakken heilbot, heerlijk vers en perfect bereid, met geroosterde coquillenootjes. De kreeftensaus is naar onze smaak te mild en zacht. De scholfilet op het andere bord is goed gebakken en komt met gamba’s en heerlijke tomatensalsa op tafel. Beide visgerechten hebben als garnituur aardappelpuree en peultjes, waspeen en broccoli. De asperges zijn te kort gegaard, maar de huisgemaakte mayonaise en Vlaamse frieten maken dat meer dan goed. Je kunt hier ambachtelijk goed eten.
even we een voortreffelijke salade van gemengde bladsla, gemarineerde tomaatjes, stukjes komkommer, cornichons, hazelnoten, royale stukken zwezerik, geroosterde gamba’s, gegrilde coquilles, gemalen zeezout, een prima dressing en eendenleverkrullen. Een gerecht om van te genieten. De Chardonnay uit de Pays d’Oc past er perfect bij. Ook de huisgemaakte kalfspaté met gekonfijte komkommer is goed. Van de cumberlandsaus krijgen we maar enkele druppels terwijl we daar juist wel een emmer van zouden lusten. Voor het hoofdgerecht gaan we aan de vis. Krokant op de huid gebakken heilbot, heerlijk vers en perfect bereid, met geroosterde coquillenootjes. De kreeftensaus is naar onze smaak te mild en zacht. De scholfilet op het andere bord is goed gebakken en komt met gamba’s en heerlijke tomatensalsa op tafel. Beide visgerechten hebben als garnituur aardappelpuree en peultjes, waspeen en broccoli. De asperges zijn te kort gegaard, maar de huisgemaakte mayonaise en Vlaamse frieten maken dat meer dan goed. Je kunt hier ambachtelijk goed eten.Uit de Lekkergids 2010
In dit moderne, Franse restaurantje wordt inventief gewerkt: de wisselende weekmenu's zijn creatief samengesteld, brood en amuses zijn huisgemaakt en er is zelfs een afhaalmenu. Dat laatste laten wij voor wat het is, want je zit hier veel te leuk om thuis te eten: rustige kleuren, comfortabele stoelen en een prettige sfeer. Bovendien is de bediening aanstekelijk enthousiast, ook als gastvrouw Ingrid Kaatee afwezig is. Chef Hans Kok is er gelukkig wel en komt met goed bereide gerechten die stukken royaler zijn geportioneerd dan vorig jaar. Belangrijk aan zijn keuken is dat verse ingredienten in hun waarde worden gelaten, wat resulteert in eerlijke smaken. Schots runderstaartstuk met gegrilde groene mierikswortel en knoflook is bijvoorbeeld vol en puur van smaak. Daarna krijgt rose gebraden lamsbout een lichte saus, knapperige groente en lekker dikke frites met huisgemaakte mayonaise mee: comfort food in het kwadraat. En dat geld ook voor het warme chocoladetaartje met vloeibare kern en roomijs.Over de Tong
Door Jurriaan Geldermans - Gepubliceerd op 26 mei 2005, 14:23
Een roos van vis
En dan doet een meegaand mens zulks. De woordspeling van De Loocatie – die naar Heiloo verwijst maar tevens naar 't Loo, waaraan het restaurant ligt – is leuk. En ongepast. Want ofschoon het uitzicht op het witte kerkje van het dorp magnifiek blijkt, is de locatie van de uitspanning goedbeschouwd niet om over naar huis te schrijven: op de hoek van het winkelcentrum, waar je eerder een kantoorboekhandel verwacht dan een knus restaurant.
Eenmaal binnen valt deze misplaatstheid volledig weg. De zaak is stijlvol en transparant ingericht: blank houten vloer en stoelen, antracietkleurige muren en wit tafellinnen met glaswerk erop. Een moderne kroonluchter, bijpassende kandelabers en twee enorme vazen met orchideeën (echte, ik heb de blaadjes gevoeld) vormen de accenten. Net als grote zwart/wit foto's aan de wanden, die je in de stemming brengen om lang en lui te lunchen (de gedekte tafel-in-achtertuin is Frans van sfeer, maar in werkelijkheid gefotografeerd in de achtertuin van de eigenaren).
De kaart zelf is beperkt maar spannend (kalfswang en kwartel met polenta bijvoorbeeld) en daarbuiten kun je nog eens kiezen uit dagmenu's, een vier gangen diner (à 35 euro) en een schoolbord vol 'suggesties'. Hollandse asperges met gepocheerde zalm en Hollandaise saus (19,50 euro), om maar een suggestie te doen. Maar ook – reuze leuk – jonge melkgeit op vier manieren bereid (eveneens 19,50).
Even afgezien van de kwestie wat een 'jonge melkgeit' is (heeft de slager per abuis de geit geslacht die melk geeft of betreft het hier een uitdrukking van jeugdigheid, vergelijkbaar met 'zuiglam', in welk geval de toevoeging 'jonge' overbodig is?), ik kén mensen die geen geit eten omdat ze dat zielig vinden. Ik ken daarentegen ook geiten die zonder een spoor van spijt een deel van de mens opeten (de vingers bijvoorbeeld). En de geit Joortje die wij vroeger thuis hadden was zó eigenwijs dat ik haar postuum nog zou kunnen vermoorden... Dus, vooruit met de geit.
Omdat je dezer dagen niet om asperges heen kunt, wordt die suggestie met gepocheerde zalm met liefde als voorgerecht geserveerd. En wat voor voorgerecht: een glazen bord met een melange van sla, knapperig verse, gekliefde asperges, een schuimige dressing van bieslook en – nou komt het – een gepocheerde roos van zalm. Iedere hobbykok die wel eens in de keuken heeft staan martelen om een tomaatje tot een roos te snijden (als het in de bijbel zou gebeuren sprak je van een wonder), weet hoe moeilijk dat is. Laat staan een zálm. En dan ook nog pocheren, zonder dat die roos uit elkaar valt! Het maakt de klassieke combinatie van asperges met zalm opeens weer helemaal nieuw, zeker als de roos van vis naarmate je dieper graaft steeds vuriger wordt. Zou Gertrude Stein dat bedoeld hebben met haar beroemde dichtregel 'Rose is a rose is a rose...'?
Van een geit zeg je zulks niet, ook al is-ie op vier manieren bereid: stukje rug, beetje bout, een rouleau (rol) van de nek en een stoofpotje van de rest. De milde wildsmaak, die het midden houdt tussen lam en ree, komt het best tot z'n recht in de rug, maar de opgebonden nek is favoriet. Of misschien toch het stoofvlees, met z'n pittige, iets zoete toets? Rondom serveert de souschef (de baas zelf blijkt op vakantie) onder meer groene asperges, meiknolletjes en een siroopdikke jus. Plus verse Vlaamse frieten met zelfgemaakte, zeer romige mayonaise, waarin een tikkie meer azijn niet zou misstaan. Een kleinigheidje (spreek uit: kleinegeitje).
De toet tot slot is een parfait van nougat met karamel, fraai gepresenteerd met groen pistacheschaafsel rondom en een kletskop bovenop. De chipolata-achtige parfait zelf is vrij neutraal van toon, maar ontploft in je mond als je er een lepeltje van de apart geserveerde 'karamelkoffie' bij neemt. Met recht een smaakbommetje!
Rest slechts één 'maar' bij De Loocatie: de bediening mist de noodzakelijke zwier. Nou weet ik wel, de baas en bazin hebben óók recht op vakantie en van een piepjonge gastvrouw plus een stagiaire mag je geen wonderen verwachten, maar het is toch een aandachtspuntje: overwin je schroom dames, want van een zo verwende gast heb je niets te vrezen!
Restaurant De Loocatie, 't Loo 20 in Heiloo, 072 – 5333352
Een roos van vis
En dan doet een meegaand mens zulks. De woordspeling van De Loocatie – die naar Heiloo verwijst maar tevens naar 't Loo, waaraan het restaurant ligt – is leuk. En ongepast. Want ofschoon het uitzicht op het witte kerkje van het dorp magnifiek blijkt, is de locatie van de uitspanning goedbeschouwd niet om over naar huis te schrijven: op de hoek van het winkelcentrum, waar je eerder een kantoorboekhandel verwacht dan een knus restaurant.
Eenmaal binnen valt deze misplaatstheid volledig weg. De zaak is stijlvol en transparant ingericht: blank houten vloer en stoelen, antracietkleurige muren en wit tafellinnen met glaswerk erop. Een moderne kroonluchter, bijpassende kandelabers en twee enorme vazen met orchideeën (echte, ik heb de blaadjes gevoeld) vormen de accenten. Net als grote zwart/wit foto's aan de wanden, die je in de stemming brengen om lang en lui te lunchen (de gedekte tafel-in-achtertuin is Frans van sfeer, maar in werkelijkheid gefotografeerd in de achtertuin van de eigenaren).
De kaart zelf is beperkt maar spannend (kalfswang en kwartel met polenta bijvoorbeeld) en daarbuiten kun je nog eens kiezen uit dagmenu's, een vier gangen diner (à 35 euro) en een schoolbord vol 'suggesties'. Hollandse asperges met gepocheerde zalm en Hollandaise saus (19,50 euro), om maar een suggestie te doen. Maar ook – reuze leuk – jonge melkgeit op vier manieren bereid (eveneens 19,50).
Even afgezien van de kwestie wat een 'jonge melkgeit' is (heeft de slager per abuis de geit geslacht die melk geeft of betreft het hier een uitdrukking van jeugdigheid, vergelijkbaar met 'zuiglam', in welk geval de toevoeging 'jonge' overbodig is?), ik kén mensen die geen geit eten omdat ze dat zielig vinden. Ik ken daarentegen ook geiten die zonder een spoor van spijt een deel van de mens opeten (de vingers bijvoorbeeld). En de geit Joortje die wij vroeger thuis hadden was zó eigenwijs dat ik haar postuum nog zou kunnen vermoorden... Dus, vooruit met de geit.
Omdat je dezer dagen niet om asperges heen kunt, wordt die suggestie met gepocheerde zalm met liefde als voorgerecht geserveerd. En wat voor voorgerecht: een glazen bord met een melange van sla, knapperig verse, gekliefde asperges, een schuimige dressing van bieslook en – nou komt het – een gepocheerde roos van zalm. Iedere hobbykok die wel eens in de keuken heeft staan martelen om een tomaatje tot een roos te snijden (als het in de bijbel zou gebeuren sprak je van een wonder), weet hoe moeilijk dat is. Laat staan een zálm. En dan ook nog pocheren, zonder dat die roos uit elkaar valt! Het maakt de klassieke combinatie van asperges met zalm opeens weer helemaal nieuw, zeker als de roos van vis naarmate je dieper graaft steeds vuriger wordt. Zou Gertrude Stein dat bedoeld hebben met haar beroemde dichtregel 'Rose is a rose is a rose...'?
Van een geit zeg je zulks niet, ook al is-ie op vier manieren bereid: stukje rug, beetje bout, een rouleau (rol) van de nek en een stoofpotje van de rest. De milde wildsmaak, die het midden houdt tussen lam en ree, komt het best tot z'n recht in de rug, maar de opgebonden nek is favoriet. Of misschien toch het stoofvlees, met z'n pittige, iets zoete toets? Rondom serveert de souschef (de baas zelf blijkt op vakantie) onder meer groene asperges, meiknolletjes en een siroopdikke jus. Plus verse Vlaamse frieten met zelfgemaakte, zeer romige mayonaise, waarin een tikkie meer azijn niet zou misstaan. Een kleinigheidje (spreek uit: kleinegeitje).
De toet tot slot is een parfait van nougat met karamel, fraai gepresenteerd met groen pistacheschaafsel rondom en een kletskop bovenop. De chipolata-achtige parfait zelf is vrij neutraal van toon, maar ontploft in je mond als je er een lepeltje van de apart geserveerde 'karamelkoffie' bij neemt. Met recht een smaakbommetje!
Rest slechts één 'maar' bij De Loocatie: de bediening mist de noodzakelijke zwier. Nou weet ik wel, de baas en bazin hebben óók recht op vakantie en van een piepjonge gastvrouw plus een stagiaire mag je geen wonderen verwachten, maar het is toch een aandachtspuntje: overwin je schroom dames, want van een zo verwende gast heb je niets te vrezen!
Restaurant De Loocatie, 't Loo 20 in Heiloo, 072 – 5333352
Hans Kok echte chef tussen de kookfanaten
Door Roel van Leeuwen - Noord Hollands Dagblad 24 oktober 2009-10-27
Heiloo - Hij sneed zijn vlees ’expres’ met een verkeerd mes en moest jargontaal als: ’vis proportioneren’ achterwege laten. Desondanks werd Hans Kok tijdens het televisieprogramma ’Wie is de chef?’ van RTL5 ontmaskerd als de echte chef-kok.
Het grote publiek leerde hem deze week als ’Frans’ kennen, tot hilariteit van de vaste bezoekers van restaurant ’Loocatie’ bij winkelcentrum ’t Loo, waar Hans Kok dagelijks de keuken runt. De ware identiteit van Hans moest geheim blijven, want de opzet van ’Wie is de Chef?’ is dat vier onbekenden een week lang voor mekaar maaltijden bereiden en dat ze moeten raden wie de echte chef-kok is.De oorspronkelijk uit Medemblik afkomstige restauranteigenaar werkte in de jaren tachtig in het Amstel Hotel in Amsterdam en later in ’t Stokpaardje in Alkmaar voordat hij, vijftien jaar geleden, samen met zijn vrouw Ingrid, voor zichzelf begon in Heiloo. Gevraagd naar de filosofie van het restauran: ,,Wij werken uitsluitend met ’eerlijke’ producten, dus alleen verse ingrediënten van de beste kwaliteit en maken ongekunstelde gerechten.’’
Maar voor het tv-programma mocht hij dus niet laten blijken dat hij geen hobbyist is, maar een professional. ,,De mensen van het programma zeiden wel tegen mij dat ik niet onnozel moest doen. Dat zou te gespeeld overkomen. De andere kandidaten waren bovendien kookfanaten. Iedereen kan over eten meepraten. Ik hoefde dus niet de hele tijd een spelletje te spelen. Ik moest alleen echte kooktermen en vakjargon ontwijken. Toen ik alleen in de keuken vis stond te snijden, zei ik dat ik even vis zou proportioneren, maar dat moest opnieuw worden opgenomen. Het publiek moet namelijk ook raden wie de echte chef is. Wat grappig was dat ik een rookmelder in mijn keuken had verstopt. Maar vanwege het geluid mocht de afzuigkap niet aan en toen ging de rookmelder af. Dat zonden ze natuurlijk uit.’’
Kok werd door een uit Heiloo afkomstige redacteur van het programma overgehaald om mee te doen. ,,Ik dacht gelijk: ’hé leuk’. Ik vond het wel spannend dat ik niet wist waar ik nou terecht zou komen. Wat leuk is dat je zo snel met mensen die je nog nooit gezien hebt, leuk contact kunt hebben. We hebben ontzettend veel gelachen.’’
Ook heeft hij de hele week lekker gegeten. ,,Zelf heb ik onder meer een salade met Opperdoezer ronde met snoekbaars gemaakt. Ik had het heel simpel gehouden, maar de anderen vonden het toch heel bijzonder. Ik vond het leuk om met producten uit de streek te werken.’’
De hele komende week kunnen de klanten in ’Loocatie’ terecht voor het tv-menu. Een week later kan het menu van medekandidaat Emiel worden besteld. Kok: ,,Hij had zo lekker gekookt en wist heel veel van wijn. Met hem willen we op 30 oktober een avond organiseren. Dan kookt hij zijn eigen menu.’’
Voor meer informatie: www.loocatie.nl
